Ariets Research Blog

April 3, 2015

Polsko-irańskie dziedzictwo językowe, czyli przyczynki do mitu o sarmackich korzeniach Polaków w świetle badań językoznawstwa historyczno-porównawczego

Filed under: -History, -In Polish, -Scythians, -Slavs, Indo-Europeans, Poland — Ariets @ 8:24 pm

Język awestyjski w wielu przypadkach faktycznie bardziej przypomina języki słowiańskie niż współczesne, żywe języki irańskie. Głównym tego powodem jest archaiczność owego języka, zbliżona do archaiczności języków słowiańskich. W języku awestyjskim można dopatrzeć się znacznie większej ilości rdzeni istniejących w językach słowiańskich niż w jakimkolwiek innym języku irańskim.

(…)

3.5. Podsumowanie

Powyższe rozważania dowodzą, że Słowianie i Irańczycy przez długie stulecia połączeni byli zarówno ścisłymi więzami kulturowymi, jak i językowymi. Można więc mówić o swego rodzaju słowiańsko-irańskim dziedzictwie językowym, które powstało na wskutek wzajemnego zbliżenia się języków i długotrwałej koegzystencji.

(…)

Być może warta odnotowania jest pewna informacja obecna w źródłach starożytnych. W 519 roku p.n.e. Dariusz Wielki zebrał potężną armię i zorganizował wielką ekspedycję karną w głąb Scytii, podbijając stepy i wypę- dzając scytyjskich koczowników ze swych dotychczasowych siedzib54. Być może więc uciekające przed nadciągającą armią przerażone plemiona Scytów przeniknęły na obce terytorium, wnikając w głąb kultury łużyckiej (gdzie naturalną barierą geograficzną był Bałtyk)55 i osiedlając się pośród tamtejszych Słowian, wzbogacając ich o elementy własnej kultury i języka, a następnie ulegając asymilacji i znikając z kart historii na zawsze.

Taki obrót wydarzeń stawia w całkiem innym świetle teorię o sarmackich korzeniach polskiej szlachty. Być może rzeczywiście Sarmaci (bądź też inne plemię Scytów) najechali ziemie łagodnych z natury Słowian i w mniej lub bardziej pokojowy sposób podbili je, roztaczając nad nimi swoją władzę. Nie można jednak zakładać, aby mniejszość sarmacka zdołała na dłuższy czas zachować odrębność etniczną i językową, zwłaszcza w tak podobnej kulturze, jaką była kultura słowiańska. Tak więc nawet jeśli przedstawiona sytuacja okazałaby się prawdziwa, niemożliwe jest raczej, aby tożsamość plemienna sarmackiej elity przetrwała do epoki, w której mogłaby się bez oporów rozwijać. Z tożsamością musiała zniknąć również pamięć. (…)

Polecam świetny tekst p. Jacka Jarmoszko z Kwartalnika Językoznawczego (2011/3 (7)) . Aby go ściągnąć należy kliknąć Tutaj.

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: